قوله : و لا يمنع برقّ ابيه : ضمير نائب فاعلى در [ لا يمنع ] و ضمير مجرورى در [ ابيه ] به ولد حرّ عود مىنمايد . متن : و كذا الكافر و القاتل لا يمنعان من الإرث من يتقرب بهما ، لانتفاء المانع منه دونهما . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ب : و همچنين كافر و قاتل نيز مانع ارث از كسى كه بواسطه اين دو به ميّت منسوب مىباشد نمىگردند . شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا مانع در ايندو بوده نه آن شخص منسوب به ميّت . مؤلّف گويد : مثلا زيد پدر خود را بقتل رسانيد در اينجا ارث مقتول را به زيد نداده بلكه به فرزند زيد مىدهند و قاتل بودن زيد مانع از ارث بردن نوه مقتول نيست چنانچه اگر عمرو فوت كرد و فرزندش كافر بود ولى فرزند فرزند مسلمان بود ميراث عمرو را به نوه داده و كفر فرزند ميّت از ارث نوه مانع نيست . قوله : من يتقرّب بهما : كلمه [ من موصوله ] مفعول است براى [ لا يمنعان ] و ضمير در [ بهما ] به كافر و قاتل عود مىكند . قوله : لانتفاء المانع منه دونهما : ضمير در [ منه ] به [ من يتقرّب ] و در [ دونهما ] به كافر و قاتل عود مىكند . متن : و المبعض أي من تحرر بعضه و بقي بعضه رقا يرث به قدر ما فيه من الحرية ، و يمنع من الإرث به قدر الرقية . فلو كان للميت ولد نصفه حر ، و أخ حر فالمال بينهما نصفان ، و لو كان